Sözü eksilten, bazen de yok eden karanlıkta şiddetin her türlüsüne tanık öykülerden oluşuyor Sözçalan Karanlık.
Zorunlu bir yalnızlıkla, toplumsal bir umutsuzlukta soluklanmaya çalışan öykü insanları, küçük mutluluklar için büyük trajediler yaşarken, geriye hep isyankâr sorular kalıyor. Neden böyle yaşanıyor? Böyle olmak zorunda mı? Bir oyun kâğıdı gibi dağıtılmış kimliklerin çatışmasında, karanlık tarafından tutsak ruhların öyküleri hepsi… Kadın ve çocukların ezildiği, erkeklerin fazlasıyla erk olduğu bir dünyada, birbirine benzemez yaşamlarıyla, aynı uçurumun kıyısında çırpınan insanlar…
Birey ve toplum arasındaki o kırılgan sınırda yazılan, duyumsanan öykülerle Yasemin Yazıcı edebiyatımızda karanlığa karşı kendi ışığını açıyor.

Yasemin Yazıcı, Sözçalan Karanlık, Notabene Yayınevi, 2000.